Faza księżyca dziś

Faza Księżyca to kształt oświetlonej przez Słońce części Księżyca, którą możemy teraz zobaczyć z Ziemi, a dziś jest ona obliczana na żywo u góry tej strony na podstawie dokładnych położeń Słońca i Księżyca. Nazwa fazy — od nowiu, przez sierpy i kwadry, aż po pełnię — wynika wprost z kąta między Słońcem a Księżycem widzianego z Ziemi, zwanego elongacją. Gdy ten kąt jest bliski zeru, Księżyc znajduje się między nami a Słońcem i wydaje się ciemny; gdy osiąga 180°, Księżyc jest po przeciwnej stronie niż Słońce i cała jego tarcza jest oświetlona.

Procent oświetlenia to część widocznej tarczy Księżyca, która jest w danej chwili oświetlona światłem słonecznym. Nów wskazuje blisko 0 %, pierwsza lub ostatnia kwadra jest zbliżona do 50 %, a pełnia jest bliska 100 %. Ponieważ Księżyc pokonuje na swojej orbicie około dwunastu stopni dziennie, wartość ta zauważalnie zmienia się z dnia na dzień — dlatego liczba, którą tu widzisz, jest przeliczana, a nie pobierana ze stałej tabeli.

Obok fazy karta pokazuje aktualny znak zodiaku Księżyca i stopień, który zajmuje w tym znaku, a także znak Słońca dla kontekstu. Wszystko jest wyprowadzone ze Szwajcarskich Efemeryd, tego samego precyzyjnego silnika astronomicznego, którego używa profesjonalne oprogramowanie astrologiczne, więc wartości odzwierciedlają rzeczywiste niebo tej chwili, a nie przybliżenie.

Księżyc nie wytwarza własnego światła; zawsze widzimy tylko tę połowę, którą oświetla Słońce. Gdy Księżyc okrąża Ziemię w ciągu około 29,5 dnia — jednego miesiąca synodycznego — kąt między Słońcem, Ziemią a Księżycem stale się zmienia, a wraz z nim część oświetlonej połowy zwrócona ku nam. Ta jedna zależność geometryczna tworzy cały cykl faz, w tej samej niezmiennej kolejności, miesiąc po miesiącu.

Cykl zaczyna się od nowiu, gdy Księżyc znajduje się mniej więcej między Ziemią a Słońcem, a jego oświetlona strona jest odwrócona od nas. W kolejnych dniach pojawia się cienki przybywający sierp, który grubieje aż do pierwszej kwadry, gdy oświetlona jest połowa tarczy. Rośnie dalej przez fazę garbatą przybywającą aż do pełni, gdy Ziemia znajduje się między Słońcem a Księżycem i cała zwrócona ku nam strona jaśnieje. Potem widoczne światło cofa się w odwrotnej kolejności — garbata ubywająca, ostatnia kwadra, ubywający sierp — aż następny nów rozpoczyna liczenie na nowo.

«Przybywający» oznacza po prostu, że oświetlona część rośnie ku pełni; «ubywający» znaczy, że kurczy się z powrotem ku nowiu. Cztery główne fazy — nów, pierwsza kwadra, pełnia, ostatnia kwadra — to precyzyjne momenty astronomiczne, natomiast fazy sierpa i garbate nazywają odcinki pomiędzy nimi. Etykieta pokazana powyżej mówi ci dokładnie, w którym miejscu tego cyklu przypada dzisiejszy dzień.

Twój znak Księżyca to znak zodiaku, przez który Księżyc przechodził w chwili twoich narodzin — coś innego niż faza Księżyca, która opisuje całe niebo danego dnia, a nie pojedynczą osobę. O ile twój znak słoneczny to nagłówek, który zna większość ludzi, o tyle astrologia traktuje znak Księżyca jako warstwę bardziej prywatną: twoje instynktowne reakcje, potrzeby emocjonalne i wewnętrzny ton pod osobowością, którą pokazujesz światu.

Księżyc to najszybciej poruszające się ciało w kosmogramie i zmienia znak mniej więcej co dwa i pół dnia, więc ustalenie twojego znaku Księżyca wymaga dokładnej daty urodzenia i, najlepiej, godziny urodzenia. Znak pokazany na karcie powyżej to miejsce, w którym Księżyc znajduje się dziś dla wszystkich; aby dowiedzieć się, gdzie był w dniu twoich urodzin, możesz obliczyć darmowy kosmogram, który umieszcza twój Księżyc, Słońce i Ascendent na podstawie rzeczywistych danych efemeryd.

Odczytanie obu naraz może być odkrywcze: znajomość dzisiejszego znaku Księżyca mówi ci, jaka jest emocjonalna «pogoda», którą odczuwa wiele osób, podczas gdy twój Księżyc urodzeniowy opisuje twój osobisty punkt wyjścia. Gdy tranzytujący Księżyc spotyka twoje położenia urodzeniowe, astrologia odczytuje to jako chwile, w których nastrój dnia trafia szczególnie blisko.

Faza zmienia się codziennie, ponieważ Księżyc jest wciąż w ruchu. Pełny obieg względem Słońca pokonuje w około 29,5 dnia, co daje mniej więcej dwanaście stopni elongacji na dobę. Każdego dnia kąt Słońce–Księżyc jest więc na tyle bardziej zaawansowany, by widocznie zmienić, ile oświetlonej strony widzimy, tak że procent oświetlenia, a często i nazwa fazy, różnią się od wczorajszych.

Ten stały ruch jest również powodem, dla którego Księżyc wschodzi i zachodzi niemal godzinę później każdego dnia, i dla którego faza obserwowana o tej samej godzinie przesuwa się w kalendarzu do przodu. W ciągu miesiąca małe dzienne kroki sumują się w pełną drogę od nowiu przez pełnię z powrotem do nowiu, po czym cykl zaczyna się bez przerwy od nowa.

Ponieważ położenie naprawdę zależy od czasu, ta strona codziennie przelicza fazę, oświetlenie i znak Księżyca ze Szwajcarskich Efemeryd. Data zapisana na karcie mówi ci dokładnie, dla którego momentu obliczono te wartości, więc zawsze wiesz, że odzwierciedlają one aktualne niebo.