Najbliższy nów i kalendarz nowiu Księżyca 2026

Najbliższy nów wypada 9 listopada 2026, o 08:02 CET, w znaku Skorpiona. Godzina jest już podana według czasu polskiego.

Nów to chwila, w której Słońce i Księżyc znajdują się w tym samym stopniu tego samego znaku. Na niebie nie widać wtedy nic: Księżyc stoi między nami a Słońcem, oświetloną stroną odwrócony w przeciwną stronę, więc nie pojawia się nic do obejrzenia. Dlatego tej daty nie da się zaobserwować, tylko policzyć, a godzina w tabeli to dokładny moment koniunkcji, nie wieczór, w którym Księżyc znów staje się widoczny jako cienki sierp.

W 2026 roku nów przychodzi dwanaście albo trzynaście razy, w odstępach około 29,5 dnia. Każdy otwiera cykl, który narasta do pełni i ubywa z powrotem, więc tradycja czyta go jako punkt zerowy: moment, w którym się sieje, a nie ten, w którym się zbiera.

W praktyce znaczy to, że nów pasuje do tego, co się zaczyna: do decyzji, prośby, zmiany nawyku. Nie dlatego, że data cokolwiek gwarantuje, ale dlatego, że cykl potrzebuje punktu wyjścia, a to jedyny w miesiącu, którego nie da się przestawić.

Ponieważ w nowiu Słońce i Księżyc stoją w tym samym miejscu, znak nowiu to zawsze znak, w którym w danej porze roku stoi Słońce. Nów w styczniu jest w Koziorożcu albo w Wodniku, nigdy w Raku. To czyni zasadę prostą: dwanaście nowi, dwanaście znaków, w kolejności roku.

Każdy moment w tabeli powyżej ma swój znak, a znak nadaje temat początkowi. A jeśli masz godzinę urodzenia, możesz pójść dalej: ten sam nów wypada w innym domu twojego kosmogramu niż w kosmogramie kogoś innego, i tam widać, co konkretnie zaczyna się dla ciebie.

Dwa razy w roku nów wypada blisko węzła księżycowego: punktu, w którym orbita Księżyca przecina płaszczyznę orbity Ziemi. Wtedy Księżyc zasłania Słońce i nów staje się zaćmieniem Słońca. W pozostałych miesiącach Księżyc przechodzi nad Słońcem albo pod nim i nie zdarza się nic widocznego.

Daty znane są na lata do przodu, bo pochodzą z efemeryd, nie z obserwacji. Czego nie da się zgadnąć, to znak: oś węzłów się przesuwa, a z nią znaki, w których wypadają zaćmienia.