Planety w astrologii

Dziesięciu ciał, które astrologia nazywa planetami, nie czyta się na tym samym poziomie, a wiedza o tym, do której grupy należy dana planeta, mówi niemal wszystko o wadze, jaką należy jej przypisać. Osobiste to Słońce, Księżyc, Merkury, Wenus i Mars: poruszają się szybko, zmieniają znak w dni lub tygodnie i opisują to, co twoje i niczyje więcej.

Jowisz i Saturn stoją pośrodku i zwykle nazywa się je planetami społecznymi. Jowisz zmienia znak mniej więcej raz na rok, a Saturn co dwa–trzy lata, więc dzielisz je z osobami urodzonymi blisko ciebie w czasie: opisują mniej twój charakter, a bardziej epokę, w której dorastałeś.

Uran, Neptun i Pluton to planety zewnętrzne i poruszają się tak wolno, że wszyscy urodzeni w promieniu kilku lat od ciebie mają je tak samo. Neptun spędza w jednym znaku około czternastu lat. W twoim kosmogramie liczą się więc przede wszystkim przez dom, który zajmują, i przez aspekty do twoich planet osobistych, a nie przez znak.

Najbardziej użyteczna zasada przy czytaniu dowolnej planety brzmi: jej okres obiegu mówi ci o rozmiarze tego, co opisuje. Księżyc przemierza cały zodiak w niecały miesiąc, więc opisuje nastroje i reakcje. Saturnowi zajmuje to dwadzieścia dziewięć lat, więc opisuje struktury, granice i rzeczy, których uczy dopiero czas.

Dlatego też ten sam tranzyt znaczy co innego w wykonaniu różnych planet. Księżyc dotykający twojej Wenus to jedno popołudnie; Saturn dotykający twojej Wenus to kilka lat i zwykle się to pamięta. Żadne z nich nie jest „bardziej prawdziwe" — opisują inne skale.

I dlatego pytanie, gdzie planety są dzisiaj, to inne pytanie niż to, co planeta znaczy. Pierwsze to położenie, które można sprawdzić dla dowolnej daty; drugie to właśnie treść tych przewodników.

Każdą planetę w kosmogramie czyta się na trzy sposoby, a każdy z poniższych przewodników przechodzi przez wszystkie trzy. Znak, w którym stoi, opisuje styl: jak ten impuls się wyraża. Mars w Baranie działa od razu; Mars w Wadze działa po konsultacji.

Dom opisuje arenę — w której części życia planeta działa. To jest ta część, która wymaga dokładnej godziny urodzenia, ponieważ domy wykonują pełny obrót co dwadzieścia cztery godziny i w ciągu jednej godziny przesuwają się zauważalnie.

Aspekty opisują rozmowę: z którymi innymi planetami dana planeta rozmawia i czy ta rozmowa jest łatwa, czy niezręczna. Planeta bez bliskich aspektów zwykle działa na własną rękę, bez tonowania ani wsparcia ze strony reszty kosmogramu.

Zacznij od Słońca, Księżyca i Merkurego. Słońce znasz już z horoskopów i rzeczywiście opisuje ono coś realnego — rdzeń tożsamości i kierunek, w którym zmierzasz — choć jest tylko jednym położeniem z dziesięciu.

Księżyc najczęściej zmienia ludziom zdanie o astrologii, ponieważ opisuje życie wewnętrzne, a nie publiczne, i bardzo często jest tym położeniem, które przy pierwszym czytaniu wydaje się najbardziej rozpoznawalne.

Po tych trzech najszybsza droga do czegoś użytecznego to policzyć własny kosmogram i sprawdzić położenia, które faktycznie masz, zamiast czytać wszystkie dziesięć po kolei. Te przewodniki napisano do zaglądania, nie do przerabiania w całości.